บังเอิ๊ญ...บังเอิญ
...แด่ความบังเอิญครั้งสำคัญระหว่าง 2 เรา....
(*โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน เพราะ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น (อย่าอินไปกับหนังนะจ้ะ))
>> มาเริ่มเรื่องกันเลยดีกว่า.....คือ วันนั้น ฉัน กับเพื่อนสาวกำลังวางแผนจะไปว่ายน้ำที่สระว่ายน้ำใจกลาง
เมือง.....ฉันรอวันที่ฝนไม่ตก จนเมื่อวันนั้นมาถึง....แสงแดดส่องสว่างไปทั่วเมือง...ฉันกับเพื่อนสาว จึงเดินทางไป
สระว่ายน้ำ ในขณะที่ฉันกำลังจ่ายเงินค่าเข้าสระ ฉันกวาดสายตาไปมองสระว่ายน้ำว่ามีใครเล่นอยู่บ้าง...และ
ฉันก็ไปเจอเขาคนนั้น คนที่ฉันไม่อยากเจอ คนที่ฉันเคยชอบ แต่บัดนี้กลับเกลียดเขา .....ฉัน....ไม่อยากเชื่อเลย
ว่าฉันจะได้เจอเขาในที่แบบนี้ ทั้งๆที่ฉันภาวนาว่าจะไม่เจอเขาอีก ........ด้วยความตกตะลึง ทำให้ฉันทำอะไร ผิด
ไปหมด เดินยังสะดุด ..... เพราะ สายตาของฉันจับจ้องอยู่ที่เขาตลอดเวลา และ เขาก็มองฉันอย่างตกตะลึงด้วย
เช่นกัน....เพื่อนสาวรู้ว่าฉันรู้สึกอย่างไร...เธอจึงพูดขึ้นว่า..."โชคชะตาฟ้าลิขิตมาให้เธอได้เจอกับเขา"............
จากนั้น ฉันก็เดินไปเปลี่ยนชุดว่ายน้ำ ฉันไม่กล้าที่จะลงสระ ไม่กล้าที่จะทำอะไรทั้งสิ้น ฉันแค่อยากอยู่ใน
ห้องแต่งตัวนี้ต่อไป จนเขากลับ แต่มันก็ทำไม่ได้ เพราะ ฉันมาแล้ว ฉันต้องเล่นน้ำ ไม่งั้นจะมาเพื่ออะไร
เพื่อนสาวดึงฉันลงสระ สายตาของฉันเหม่อลอย ทำทีว่าไม่สนใจเขา แต่มันก็ทำไม่ได้...เพราะ สายตาของฉัน
มักจะเผลอไปมองเขาอยู่เรื่อย....หลายครั้งที่เราว่ายชนกันโดยบังเอิญ ฉันมักจะหลบไปสระ 180 ทุกครั้ง แต่
เขามักจะยืนอยู่กับที่ และ ทำเหมือนไม่เกิดอะไรขึ้น....นั่นมันทำให้ฉันยิ่งเสียใจ เพราะ เขาไม่คิดว่าฉันมีตัวตน
แล้วน่ะสิ.....ผ่านไปครึ่งชั่วโมง เพื่อนสาวรู้สึกเบื่อหน่ายที่ฉันคอยหลบไปเล่นอยู่คนเดียว เธอ จึงล่อให้ฉันมา
หยุดอยู่ที่ สระ 150.....และ เธอก็ไปคุยกับเขาคนนั้น เรื่อง เรียน เรื่องอะไรต่อมิอะไรมากมาย เธอล่อให้เขามา
หยุดอยู่ที่สระ 150 ....ใกล้ๆฉัน และ คุยบางเรื่องที่ต้องมีฉันเข้าไปเกี่ยวด้วย จนในที่สุด...........(ติดตามตอนต่อ
ไปนะจ้ะ^^)
***คุยหน่อย: อ่า ฮะ เรื่องนี้นะค่ะ เป็นเรื่องที่แต่งขึ้น ....ออกแนวไร้สาระไปนี้ดด แต่งแบบบ้าๆ (แบบไม่มีรัยทำ)...เป็นไงบ้างค่ะ พอไปวัดไปวาได้ป่าว...ยังไงก็เม้นๆให้ด้วยนะค่ะ จะได้มีกำลังใจอัพต่อ...^^
CaN yoU listen Me!!
